Sleeping Beauty

Topdansers in een sprookjesachtige enscenering.

Het ballet Sleeping Beauty of Doornroosje, met een zwierige partituur van Pjotr Iljitsj Tchaikovksy, is een prachtig voorbeeld van het klassieke ballet aan het einde van de 19de eeuw. Het groeide uit tot een van de allerbekendste balletten, en staat nog steeds op het repertoire van alle toonaangevende gezelschappen. Sleeping Beauty laat dansers toe op hun hoogste niveau te dansen. De schitterende decors en kostuums, samen met het onverwoestbare verhaal, zorgen voor een onvergetelijk spektakel voor de hele familie.

De Sleeping Beauty die Music Hall Classics presenteert, is er een zoals het hoort: met topdansers in een sprookjesachtige enscenering.

Het verhaal

Gebaseerd op het sprookje van Charles Perrault vertelt het ballet het verhaal van prinses Aurora. Zij krijgt op haar doopfeest de magische zegen van alle feeën van het koninkrijk, onder hen de Seringenfee. Ze spreken hun wensen uit en die moeten verzekeren dat de prinses opgroeit tot de mooiste vrouw, de meest sierlijke danseres, de allerzoetste zangeres en de schitterendste muzikant.

Het vrolijke feest wordt echter onderbroken door de komst van de slechte fee Carabosse, die boos is omdat ze niet werd uitgenodigd. Ze haalt haar gram bij het koninklijk echtpaar, die haar verwijst naar hun ceremoniemeester Catalabutte. Hij was immers verantwoordelijk voor de gastenlijst. Carabosse rekent af met de ceremoniemeester, maar daarmee is haar woede niet gekoeld. Ze vervloekt prinses Aurora: het meisje zal zich op haar zestiende verjaardag prikken aan een spoel en sterven. Carabosse verdwijnt en laat de aanwezigen diep geschokt achter. De Seringenfee, die haar geschenk nog niet had gegeven, kan Carabosses vloek alleen maar verzachten: de prinses zal niet sterven maar honderd jaar slapen. Alleen de liefdeskus van een prins kan haar weer doen ontwaken.

Prinses Aurora groeit zorgeloos op, en op haar zestiende verjaardag komen vier prinsen haar het hof maken.

Nadat ze met alle vier gedanst heeft, gaat ze alleen de tuin in. Daar ontmoet ze een vermomde vreemdeling.Het is niemand minder dan Carabosse, die haar een spoel aanbiedt. Voor iemand haar kan tegenhouden, heeft Aurora zich al geprikt. Ze valt neer en lijkt dood te zijn. Maar dan verschijnt de Seringenfee. Ze betovert Aurora en alle kasteelbewoners: iedereen valt in slaap, en het kasteel wordt ‘opgeslokt’ door een doornenwoud.

Honderd jaar later is prins Désiré met zijn gevolg aan het jagen. Maar de jacht verveelt hem en hij trekt alleen verder het bos in. Daar ontmoet hij de Seringenfee, die hem vertelt over het betoverde kasteel en de slapende Aurora. Als de prins Aurora in een visioen voor hem ziet, is hij meteen smoorverliefd. De Seringenfee brengt hem naar het door doornen overwoekerde kasteel. Niet zonder moeite baant de prins zich een weg door de stekelige takken. In een torenkamer vindt hij prinses Aurora en hij kust haar wakker, waardoor hij de vloek van Carabosse verbreekt. Eind goed al goed: er volgt een groot trouwfeest, met heel wat sprookjesfiguren onder de gasten. Zelfs Carabosse is aanwezig, maar niet van harte. Zij moet haar pijnlijke nederlaag onder ogen zien.


“De schitterende decors en kostuums, samen met het onverwoestbare verhaal, zorgen voor een onvergetelijk spektakel voor de hele familie.”

Dit spektakel wil ik niet missen.


BOEK HIER

Leuk om te weten

Doornroosje is het tweede van drie balletten waarvoor Tchaikovsky de muziek componeerde. De andere zijn De Notenkraker en Het Zwanenmeer.

Doornroosje wordt gezien als een van Tchaikovsky’s meest geraffineerde partituren. En volgens de overlevering vond hij dit zelf de beste van al zijn balletcomposities. Tchaikovsky componeerde zijn balletten trouwens in een periode waarin balletmuziek meestal slechts diende als begeleiding en niet meteen een volwaardige partituur opleverde.

Tchaikovsky en anderen braken met die traditie.

Het Mariinskiballet bracht het ballet in première op 15 januari 1890 in het Mariinskitheater in Sint-Petersburg. De slechte fee Carabosse werd gedanst door een man, wat nu ook nog vaak het geval is.

Alle grote ballerina’s hebben de rol van Aurora gedanst, onder hen de legendarische Margot Fonteyn, Pamela May, Moira Shearer en Svetlana Zakharova

Creatives

COMPONIST   Pjotr Iljitsj Tchaikovksy

CHOREOGRAFIE  – CHOREOGRAPHY   Jean-Guillaume Bart naar Marius Petipa

LIBRETTO   Ivan Vsevolojski, Marius Petipa naar Charles Perrault

SCENOGRAFIE EN KOTUUMS   Olga Shaishmelashvili

COMPAGNIE   Yacobson Ballet

ORKEST   Music Hall Classical Orchestra

CHOROGRAFIE / STAGE ADAPTATIE   Brigitte Derks

DRAMATURGIE / SPELREGIE   Jean François D’Hondt

Partners

 
 
 


 

Deel met je vrienden